To był rok trudny, ale piękny. Trudny, bo dużo nauki i ciągle nowe wyzwania, choćby takie, jak konkursy przedmiotowe i artystyczne, zawody sportowe, realizacja szkolnego projektu, świętowanie Dnia Europy, podejmowanie gości - młodzieży z Niemiec i z Hiszpanii. Można by długo wyliczać zdarzenia, którymi żyła szkoła od 1 września do końca czerwca i które narzucały nam tempo życia oraz skłaniały do podejmowania odpowiedzialnych decyzji.

Można by też długo pisać o sukcesach, które upoważniają nas do stwierdzenia, że rok był piękny. Przypomnijmy więc: dyplomy laureatów, świadectwa z czerwonym paskiem, triumfy recytatorów, gratulacje dla wolontariuszy, a poza tym wycieczki krajoznawcze i zagraniczne, wyjścia do teatrów, kin, muzeów, ciekawe warsztaty i radosne celebrowanie różnych uroczystości. Podsumowaniem codziennego trudu jest nadany nam tytuł „Szkoły laureatów”, aż 6 Nagród Dyrektora za wspaniałe osiągnięcia w ciągu roku i, oczywiście, wyniki egzaminu ósmoklasisty. Mamy się czym pochwalić: średni wynik szkoły to 92,57%, znacznie wykraczający poza średnią Warszawy. Gorące gratulacje dla naszych Absolwentów i podziękowania za wzruszającą uroczystość pożegnalną.

Warto jeszcze z odrobiną sentymentu rzucić okiem na zdjęcia z ostatniego dnia w szkole.

Szanowni Państwo!

Informujemy, że uroczystości
zakończenia roku
odbędą się w następujących dniach:

25 czerwca 2026 roku

10:30 - klasy 7-8

26 czerwca 2026 roku

11:30 - klasy 1-3
9:00 - klasy 4-6

Zapraszamy!

Dyrekcja i Rada Pedagogiczna Szkoły

Koniec roku szkolnego to czas podsumowania osiągnięć naukowych uczniów. Czynią to nie tylko dyrektorzy i nauczyciele, ale też władze oświatowe województwa. W Kuratorium Oświaty w Warszawie odbyła się 11 czerwca uroczystość wręczenia nagród uczniom, którzy osiągnęli wybitne wyniki w konkursach Mazowieckiego Kuratora Oświaty. Naszym geniuszom towarzyszyły Panie Dyrektor - Karolina Dmeńska i Sławomira Horne. Z ogromną dumą informujemy, że Prywatna Szkoła Podstawowa nr 92 w Warszawie otrzymała prestiżowe Wyróżnienie Szkoły Laureatów przyznane przez Mazowieckiego Kuratora Oświaty. To wyjątkowe osiągnięcie — w konkursach kuratoryjnych na Mazowszu wzięło udział aż 45 tysięcy uczniów, a nasza szkoła znalazła się w elitarnym gronie 9 placówek z największą liczbą laureatów w całym województwie! Pani Dyrektor Karolina Dmeńska z dumą odebrała dyplom z rąk Pani Kurator. To sukces całej społeczności szkolnej: uczniów, nauczycieli, rodziców i wszystkich osób, które każdego dnia wspierają rozwój młodych talentów. Za tym wyróżnieniem stoją: wytrwałość, pasja, systematyczna praca, ogromne zaangażowanie i wiara w możliwości młodzieży. Serdecznie gratulujemy wszystkim naszym laureatom i finalistom. Z wyjątkowym entuzjazmem bijemy brawo Marcinowi Płudowskiemu z 8a, który zdobył tytuł multilaureata, wykazując się ogromną wiedzą w dwóch konkursach – z matematyki i fizyki (zdobytą pod czujnym okiem p. Anny Zegar i p. Andrzeja Dubasa). Alicja Szumska z 8a i Zofia Sławińska z 8a są mistrzyniami języka polskiego (podróżującymi po świecie literatury z p. Agnieszką Borodejuk). Wiktor Pawliszyn z 8a to znawca praw fizyki (odkrytych dzięki p. Andrzejowi Dubasowi), a Mikołaj Łochowski z 8a – historii (wtajemniczony w bieg dziejów przez p. Wojciecha Zegara). Brawo, laureaci! Dzięki Wam 11 czerwca 2026 roku zapisuje się złotymi zgłoskami na kartach historii szkoły!

Piknik naukowo-literacki CYBER-WAWER bawił uczestników tak bogatym programem, że trudno wręcz wyobrazić sobie, by zabrakło na nim wolontariuszy. Szczególnie tak chętnych do pracy, jak nasi siódmoklasiści. 32 uczniów pod opieką pani Janiny Karczewskiej całe sobotnie popołudnie 13 czerwca przeznaczyło na wspomaganie organizatorów tej ciekawej imprezy. I choć nie mieli okazji na odpoczynek, bo różnorodnych zajęć było sporo, to przecież również skorzystali z różnorodnych atrakcji, oferowanych w wawerskiej Kulturotece.

Dziękujemy Pani Nauczycielce oraz Młodzieży za zaangażowanie w przygotowanie i przebieg różnych pokazów i eksperymentów naukowych. Mamy nadzieję, że pobyt na pikniku wzmógł zaciekawienie uczniów nauką i kulturą, liczymy też na to, że w nowym roku szkolnym z taką samą energią i z takim samym sercem będą pomagać w różnych akcjach podejmowanych na rzecz społeczeństwa.

Ten rok szkolny przyniósł nam wiele osiągnięć naukowych. Spektakularne sukcesy odnieśli nasi humaniści w Olimpiadzie Literatury i Języka Polskiego dla Szkół Podstawowych. To międzynarodowy konkurs organizowany przez Instytut Badań Literackich PAN i Ministerstwo Edukacji Narodowej. Od 2022 roku Ośrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą we współpracy z Komitetem Głównym Olimpiady umożliwia udział w konkursie Waszym rówieśnikom uczącym się w szkołach polskich we Francji i na Litwie. W skład komisji oceniających młodych humanistów wchodzą pracownicy naukowi prestiżowych polskich uczelni. Pewnie to sprawia, że poziom trudności poszczególnych etapów jest niebywale wysoki. Uczestnicy Olimpiady muszą zapoznać się ze wskazanymi pozycjami spoza kanonu lektur, wykazać się wiedzą z nauki o języku i teorii literatury, a przede wszystkim – umiejętnością pisania i mówienia. Tak, tak, dobrze czytacie! W ramach konkursu odbywają się dwa etapy ustne – na jednym uczeń interpretuje i analizuje utwory poetyckie, na drugim – dokonuje prezentacji wypowiedzi na wybrane wcześniej i opracowane tematy – jeden z literatury i jeden z nauki o języku. Zmagania naukowe wieńczy zawsze wyjątkowa gala, tym razem uświetniona przez Cezarego Harasimowicza i Elżbietę Ficowską – autora i bohaterkę niezwykłej książki pt. „Bieta”, która znalazła się na konkursowej liście lektur. Praca – tytaniczna (choć ufamy, że i inspirująca), ale profity z niej – wyjątkowe! Nie tylko laureaci, ale i finaliści OLiJP SP są zwolnieni z egzaminu ósmoklasisty z języka polskiego i mają pierwszeństwo w rekrutacji do szkół średnich! Radość z osiągnięć w tym roku szkolnym dana była aż piątce naszych uczniów! Antonina Frelek z 7c, przygotowywana przez p. Magdalenę Misiak, została laureatką 2. stopnia OLiJP SP, a Alicja Szumska z 8a - laureatką 3. stopnia. W gronie szczęśliwych wyróżnionych znalazło się jeszcze troje uczniów klasy 8a (niestrudzenie przemierzających świat słowa pod okiem p. Agnieszka Borodejuk) – tytuły finalistów OLiJP SP otrzymali: Zofia Sławińska, Olga Tomczykiewicz i Mikołaj Łochowski. Dziękujemy wszystkim naszym ambitnym humanistom za benedyktyńską pracę! Gratulujemy wspaniałych osiągnięć! Duma nas rozpiera!

Nie jest dla nikogo tajemnicą, że język polski znajduje się na liście najtrudniejszych na świecie. Nasza gramatyka nieustannie zaskakuje nie tylko poznających ją cudzoziemców, ale i rodzimych użytkowników polszczyzny. Zgłębianie jej tajemnic to nie lada wyzwanie. Przypominają o tym uczniom rokrocznie organizatorzy Ogólnopolskiego Konkursu Gramatycznego im. o. Onufrego Kopczyńskiego. Ostatni jego etap i gala finałowa zawsze odbywają się wiosną w Szkole Podstawowej Zakonu Pijarów w Warszawie. Wiecie, dlaczego właśnie ta placówka i fundacja ją wspierająca wyznaczyły sobie misję troski o poprawność językową? Ich patron – ojciec Onufry Kopczyński – to człowiek, którego zasługi dla nauczania gramatyki są nieocenione – to m.in. twórca wielu podręczników do gramatyki dla szkół narodowych, nagrodzony medalem przez samego króla Stanisława Augusta. Na gali wręczenia nagród w konkursie wielokrotnie podkreślano, że jego zwycięzcy zasługują na wyrazy uznania. W elitarnym gronie 22 laureatów, wybranych spośród wielu uczestników w trzystopniowych zmaganiach (w samym finale wzięło udział 99 uczniów), znajduje się nasza uczennica – Michalina Krasuska z 8a, która może się poszczycić wielkimi umiejętnościami i wiedzą w dziedzinie nauki o języku. Odbierając dyplom laureatki, młoda mistrzyni nie kryła radości, a jej Mama i polonistka - p. Agnieszka Borodejuk – dumy z takiego osiągnięcia. Gratulacje, Michalino, która rozumiesz, że trzeba pracy, aby języki giętki powiedział wszystko, co pomyśli głowa!

Unsere Partnerschule aus Warschau besucht das Schulzentrum Efringen-Kirchen

36 SchülerInenn und 4 Lehrerinnen aus der "Prywatna Szkoła Podstawowa Nr 92" waren vom 20.-25. April am Schulzentrum zu Gast.

Schon vor dem Besuch wurde im Englischunterricht rege kommuniziert: Steckbriefe, Texte und Videos über die jeweilige Heimat, die Schulen, Hobbies, Sehenswürdigkeiten und vieles mehr wurden hin- und her "geposted".

Am Dienstag, 21.4.26, war es soweit: Die SchülerInnen haben sich in "echt" gesehen und viel miteinander erlebt.

Bei der Begrüßung in der Aula betonte Schulleiterin Frau Sigrist, dass hier nicht nur Englisch gelernt wird, sondern auch Freundschaften geknüpft werden. Auch Herr Rühl, stellvertretender Bürgermeister, hob die Wichtigkeit solcher Begegnungen hervor und begrüßte unsere Gäste herzlich.

Gemeinsamer Unterricht in Englisch, Teambuilding, Musik und Kunst, Tanzen, Ausflüge ins Tinguely Museum Basel und nach Freiburg brachte die SchülerInnen zusammen.

Für die polnische Gruppe standen natürlich auch - bei Bilderbuchwetter - die Sehenswürdigkeiten im Markgräfler Land, dem Dreiländereck und Umgebung auf dem Programm.

Zum krönenden Abschluss fand am Freitag ein Fußball- Freundschaftsspiel "Deutschland-Polen" statt. Polen siegte klar mit 5:0 - Gratulation!

Nun freuen sich die SiebtklässlerInnen auf den Gegenbesuch in Warschau, der im Oktober geplant ist.

Das Projekt wird gefördert durch das Deutsch-Polnische Jugendwerk. Vielen Dank - Dziękuję bardzo!

Bild unten: Die AustauschschülerInnen mit stellv. Bürgermeister Hr. Rühl, Schulleiterin Frau Sigrist und den begleitenden Lehrkräften

Frank Hofmaier

https://www.schule-efringen-kirchen.de/aktuelles

Nasza szkoła partnerska z Warszawy odwiedza Centrum Szkolne Efringen-Kirchen

36 uczniów i 4 nauczycieli z Prywatnej Szkoły Podstawowej Nr 92 gościło w centrum szkolnym w dniach 20-25 kwietnia.

Już przed wizytą na lekcjach języka angielskiego panowała ożywiona komunikacja: wymieniano się profilami, tekstami i filmami o swoich rodzinnych miastach, szkołach, zainteresowaniach, zabytkach i wielu innych rzeczach.

We wtorek, 21 kwietnia 2026 roku, nadszedł wreszcie ten moment: uczniowie spotkali się osobiście i podzielili się wieloma doświadczeniami.

Podczas ceremonii powitalnej w auli szkolnej, dyrektorka szkoły, pani Sigrist, podkreśliła, że wizyta to nie tylko nauka języka angielskiego, ale także nawiązywanie przyjaźni. Pan Rühl, wiceburmistrz, również podkreślił wagę takich spotkań i serdecznie powitał naszych gości.

Wspólne lekcje języka angielskiego, zajęcia team building, muzyka i plastyka, taniec oraz wycieczki do Muzeum Tinguelyego w Bazylei i Fryburgu zbliżyły uczniów do siebie.

W programie polskiej grupy znalazły się również atrakcje regionu Markgräflerland, trójkąta granicznego Niemiec, Polski i okolic - w idealnej pogodzie.

W piątek odbył się towarzyski mecz piłki nożnej pomiędzy Niemcami a Polską. Polska wygrała zdecydowanie 5:0 - gratulacje!

Teraz siódmoklasiści z niecierpliwością czekają na rewizytę w Warszawie, która planowana jest na październik.

Projekt jest wspierany przez Polsko-Niemiecką Współpracę Młodzieży. Serdecznie dziękujemy - Dziękuję bardzo!

Zdjęcie poniżej: Uczniowie z wymiany z wiceprezydentem panem Rühlem, dyrektorką panią Sigrist i nauczycielami.

Frank Hofmaier

120 uczniów klas IV–VIII wraz z nauczycielami w ostatnich dniach maja wyruszyło z Warszawy na spotkanie z morzem. Zanim jednak poczuliśmy zapach morskiej bryzy, zatrzymaliśmy się w Malborku. Monumentalny zamek zrobił wrażenie nawet na tych, którzy w szkole unikają podręcznika do historii. Trudno się dziwić – w takich murach łatwo uruchomić wyobraźnię.

Naszą bazą stało się słoneczne Chłapowo koło Władysławowa. Pogoda dopisała przez cały pobyt, a morze przywitało nas niemal wakacyjnie. Drugiego dnia odwiedziliśmy Hel. Pobyt w Muzeum Obrony Wybrzeża uświadomił nam, jak ważne, obok odwagi i wyszkolenia, jest nowoczesne uzbrojenie armii walczącej z najeźdźcą.

Następnym punktem programu było niezwykle sympatyczne spotkanie z prawdziwymi gwiazdami Bałtyku, czyli fokami. Trzeba przyznać, że u niektórych z nas wzbudziły one większe zainteresowanie niż kioski z pamiątkami i budki z lodami. Po zwiedzaniu fokarium przyszedł czas na plażowanie, które – sądząc po ilości piasku przywiezionego w plecakach i butach – okazało się wyjątkowo udane.

Trzeci dzień należał do sportu, zabawy i współpracy. Animatorzy zadbali o to, by energia uczestników została spożytkowana w sposób twórczy. Były zawody, gry zespołowe i podchody z zadaniami. Zbieranie muszelek, budowanie zamków z piasku czy rozwiązywanie przygotowanych zagadek pokazały, że uczniowie świetnie radzą sobie nie tylko w szkolnych ławkach, ale także podczas wspólnych wyzwań na plaży.

Każdego wieczoru, już po kolacji, spacerowaliśmy brzegiem morza, zapatrzeni w daleki horyzont. Teren zachęcał do wspólnej gry w piłkę, a niektórych nawet do zanurzenia stóp w chłodnej wodzie Bałtyku. W takiej atmosferze, gdy szum fal tłumi wspomnienia warszawskiego gwaru, podczas żartów i zabaw rodzą się silne więzi społeczne.

Wracaliśmy zmęczeni, ale zadowoleni. Z bagażem pełnym pamiątek i wspomnień. Wiemy też już na pewno, że takich dni nie da się zamknąć w zwykłym sprawozdaniu. To były trzy dni pełne słońca, dobrej energii i radości ze wspólnego bycia razem.

W sobotę 30 maja w godzinach popołudniowych Biblioteka w Aninie gościła mieszkańców Wawra na pikniku „Zielony Konstanty”, dedykowanym poecie XX-lecia międzywojennego i czasów powojennych – Konstantemu Ildefonsowi Gałczyńskiemu.

Byli tam nasi wolontariusze, uczniowie klas siódmych, którzy pomagali w przygotowaniach tego wydarzenia, porządkowali teren, czyścili i układali dekoracje, rozkładali stoliki i fotele.

Mamy nadzieję, że ulegli też czarowi poezji, gdyż cała przestrzeń była wręcz nasycona lekką liryką, pełną humoru, wdzięku i finezji.

Uczestnicy spotkania mogli recytować wiersze, brać udział w rozmowach literackich oraz w warsztatach plastycznych. Jednak największą atrakcją była „zaczarowana dorożka”, która przewiozła również naszych uczniów uliczkami Anina, dostarczając im miłych wrażeń i wynagradzając trudy pracy podczas pikniku.

Dziękujemy młodzieży i pani Janinie Karczewskiej, niezłomnej opiekunce naszych szkolnych wolontariuszy.

22 lata temu dołączyliśmy do państw Unii Europejskiej, a dzisiaj to MY zaprosiliśmy Europę do naszej szkoły. Prawie na wyciągnięcie ręki, bo w poszczególnych salach lekcyjnych rozlokowały się kraje skandynawskie i bałtyckie, państwa Europy Zachodniej i Środkowej, a także państwa basenu Morza Śródziemnego. Bez pakowania walizek i troski o paszporty przekraczaliśmy granice, by poznawać cudzoziemskie zwyczaje i chłonąć klimat dalekich stron.

Wszystkie klasy, od pierwszych do ósmych włącznie, zaprezentowały historię, kulturę i geografię wylosowanego wcześniej kraju, ściany zdobiły mapy i zdjęcia reprezentacyjnych obiektów, a na stołach tradycyjne dania narodowe kusiły wyglądem i zapachem. W niektórych klasach wznosiły się (dosłownie!) charakterystyczne dla kraju budowle, w innych - słoneczne plaże zachęcały do odpoczynku pod palmami. Reszty dopełniały regionalne i narodowe stroje, w które ubrali się uczniowie, oraz muzyka charakterystyczna dla prezentowanego kraju.

W naszej wędrówce po krajach Unii Europejskiej nie wystarczył tylko rzut oka na ciekawą aranżację sali. Należało jeszcze wziąć udział w konkursie i wykazać się wiedzą o położeniu geograficznym, o stolicy, ustroju, warto było nawet znać parę słów w obcym języku. Każda klasa przygotowała zestawy pytań (w języku angielskim!) dla „turystów” i z każdej klasy chętni odpowiadali.

Ponieważ świętowaliśmy przyłączenie Polski do Unii Europejskiej, nie mogło podczas naszej uroczystości zabraknąć przybyszów z europejskich krajów. Grupa młodzieży hiszpańskiej gorąco i serdecznie przyklaskiwała polskim uczniom, a wszyscy wspólnie z radością klaskaliśmy podczas występu zespołu tanecznego z Bułgarii. Barwne kostiumy, miła dla ucha muzyka i tańce wykonane z wdziękiem i swadą były w tym dniu szczególną atrakcją i dowodem na to, że jesteśmy w Unii nie tylko formalnie. Wniknęliśmy w jej struktury, zaakceptowaliśmy jej wartości i zachwyciliśmy się swobodą podróżowania oraz nauki we wszystkich krajach Wspólnoty.

Minął rok od naszego pobytu w niemieckiej Schulzentrum Efringen-Kirchen, więc czas na powtórne odwiedziny. 36-osobową grupą uczniów z klas siódmych wraz z nauczycielkami - p. dyr. Karoliną Dmeńską, p. Anną Weiss i p. Katarzyną Herman przylatujemy 20 kwietnia do Zurichu, a następnie niezawodna szwajcarska kolej zawozi nas do Bazylei. Stąd już niedaleko do Lorrach, gdzie mieści się zaprzyjaźniona z nami szkoła, która znów przyjmuje nas bardzo gościnnie, oferując atrakcyjny program pobytu. Powitani przez burmistrza miasta - pana Karla Rühl zwracamy uwagę na jego wypowiedź o europejskiej integracji i międzynarodowej przyjaźni.

„Efringen-Kirchen i Istein znajdują się tuż nad rzeką Ren. Jesteście tak blisko, że stąd można już dostrzec zarówno Francję, jak i Szwajcarię. To serce Europy, gdzie spotykają się trzy kraje (…) Mimo że dzielą nas setki kilometrów, dzielimy ten sam europejski dom”.

Te słowa napawają nas otuchą, już wiemy, że nasza podróż za zachodnią granicę będzie pełna nowych serdecznych znajomości.

Szkoła w Lorrach nas zdumiewa. Pracownie przedmiotowe, funkcjonalne i estetycznie zaprojektowane oraz wyposażone w sprzęt multimedialny tworzą doskonałe warunki do pracy i nauki. Sala muzyczna wywołuje wrażenie jakby wypełniały ją dźwięki, tak pełno tu różnych instrumentów. Warsztaty plastyczne odbywają się w pomieszczeniu przypominającym malarskie atelier, w którym nie może braknąć ani sztalug, ani żadnego odcienia farby.

Pochłaniają nas zajęcia artystyczne, tym bardziej że zaraz potem zwiedzamy galerie obrazów w Muzeum Sztuki oraz rzeźby w Muzeum Tinquely w Szwajcarii. Pobyt w Bazylei, gdzie łączą się granice trzech państw: Niemiec, Szwajcarii i Francji, budzi refleksje o narodach, które doświadczyły podziałów, ale też solidarnie stają po stronie demokracji i bronią wywalczonych wartości. Most na rzece Ren prowadzi nas dalej do europejskich krajów i w takiej chwili trudno nie czuć radości, że możemy swobodnie przekraczać granice. Dzięki takim wycieczkom jak ta pokonujemy bariery kulturowe i językowe. Poznajemy ludzi pielęgnujących różne tradycje i zawieramy przyjaźnie, które być może będą trwać długie lata.

Następny dzień znów przynosi atrakcje. Tym razem zachwycamy się urokiem szwajcarskich Alp. Wyprawa kolejką górską pod błękitnym niebem z Lucerny na Rigi, wznoszącą się prawie 1800 metrów n.p.m. to niezapomniane przeżycie. Nie możemy się nadziwić urodzie mijanych krajobrazów i chcielibyśmy uwiecznić je w pamięci. Na razie zadowalamy się prospektami turystycznymi i zdjęciami w komórkach.

Kolejny dzień też nie daje nam wytchnienia. W Schulzentrum Efringen-Kirchen trwają zajęcia sportowe, podczas których wygrywamy mecz piłki nożnej wynikiem 5:0. Później odbywa się romantyczny wieczorek taneczny, będący zwieńczeniem naszego pobytu w gościnnej Badenii Wirtembergii.

Serdecznie dziękujemy gospodarzom miasta i dyrekcji szkoły za umożliwienie nam pobytu i tworzenie wspaniałej, przyjaznej atmosfery. Wracamy do Polski pełni wrażeń i mądrzejsi o wiele nowych niemieckich słów i wyrażeń.

Dziękujemy organizacji Polsko-Niemieckiej Wymianie Młodzieży za wsparcie finansowe oraz nieocenioną życzliwość, dzięki którym marzenia udało się nam przekuć w rzeczywistość.

Dzień dobry, Hiszpanio, znów zawitaliśmy pod twoje błękitne niebo prosto z pochmurnej Warszawy. Przylecieliśmy 16-osobową grupą uczniów z klas siódmych i ósmych, w towarzystwie naszych nauczycielek: p. dyr. Sławomiry Horne, p. Agnieszki Karasek i p. Katarzyny Herman.

La Coruña, choć to już wieczór, od razu oferuje nam wiele atrakcji. Poznajemy hiszpańskie rodziny i czujemy się jak w domu, gdy pod skrzydłami tymczasowych mam i w towarzystwie nowych przyjaciół siadamy do kolacji. Tu każdy z nas będzie miał swą przystań przez cały tydzień w obcym kraju, w obcym otoczeniu, z którym możemy komunikować się tylko po angielsku, choć szybko łapiemy również hiszpańskie słówka i przyswajamy sobie dźwięczną kastylijską mowę.

Już w następnym dniu, 11 marca, poznajemy szkołę. Jest inna niż nasza, ale jest tu pogodnie jak u nas i atmosfera panuje tak samo życzliwa jak w naszej „92”.

Zwiedzamy też miasto. Jest na co popatrzeć, zachwycać się romańską architekturą, modernistycznymi budynkami i szklaną galerią. Kontrastów zresztą tu wiele, świadczących o historii miasta od czasów starożytnych po współczesność. Trudno oprzeć się silnym wrażeniom, patrząc na Castillo de San Antón czy Wieżę Herkulesa. Trudno nie ulec nastrojowi katedry w Santiago de Compostela. Do stolicy hiszpańskiej Galicji udajemy się w ostatnim dniu pobytu i oprócz katedry zwiedzamy starówkę oraz Pałac Pazo de Xelmírez.

17 marca wsiadamy do samolotu bogatsi o nowe przeżycia, nowe numery telefonów i setki zdjęć w komórkach. Trochę zmęczeni, a może po prostu zadumani pozwalamy sobie na wyciszenie emocji, bo przecież już na warszawskim lotnisku wspomnienia wybuchną z ogromną mocą i w ramionach najbliższych zatęsknimy do atmosfery, jaka otacza daleki Półwysep Iberyjski. Może wkrótce znów zawitamy do uroczej La Coruñi?

29 kwietnia był dla nas dniem bardzo sympatycznym. Mogliśmy naszymi występami artystycznymi uświetnić wydarzenie szczególnie ważne dla wychowanków Specjalnego Ośrodka Wychowawczego TPD „Helenów”. Była to V Spartakiada dla Dzieci i Młodzieży z Niepełnosprawnością. Podczas tej ciekawej imprezy dokonano uroczystego otwarcia stadionu i nowo wybudowanej trybuny dla sympatyków sportu, umożliwiającej zawodnikom dostęp do szatni i sanitariatów. Wszystko to odbyło się przy udziale znakomitych gości z Urzędu Miasta i Gminy Wawer, w obecności licznie zgromadzonej publiczności, którą już na wstępie zachwycił przemarsz Orkiestry Reprezentacyjnej Policji i porwały dźwięki granych melodii. Znakomicie wypadły pokazy uczniów różnych warszawskich i podwarszawskich szkół, którzy – podobnie jak my – wystąpili w części artystycznej z atrakcyjnym repertuarem. Zaprezentowaliśmy wspaniałe popisy taneczne, które dzieci z klas II a, III a oraz IV a i IV b przygotowały wcześniej pod kierunkiem pani Iwony Kozieł-Nadolnej, a teraz czarowały wdziękiem i harmonią ruchów. Zasłużyliśmy na wielkie brawa!

Uczestniczenie w tym wydarzeniu było dla nas zaszczytem i dawało prawdziwą satysfakcją. Dziękujemy naszym szkolnym artystom za to piękne dzielenie radości wspólnie z mieszkańcami „Helenowa”.

Impreza plenerowa Pan Ekosamochodzik jak zwykle przyciągnęła na Plażę Romantyczną naszych wolontariuszy. Przybyli nie po to, by odpoczywać, wręcz przeciwnie – wolontariusze mieli ręce pełne roboty. Plaża, wbrew swojej nazwie, wcale nie wyglądała romantycznie i nie zachęcała do spacerów, dopóki młodzież nie uprzątnęła śmieci pozostawionych przez lekkomyślnych przechodniów. Obowiązków było dużo, ale atrakcje zaproponowane przez organizatora – Bibliotekę Publiczną w dzielnicy Wawer zrekompensowały ten wysiłek. Warsztaty ekologiczne, ognisko, piosenki i konkursy dostarczyły sporo wiedzy i wrażeń. Wspólnie spędzone godziny w sobotę 25 kwietnia pozwoliły dostrzec problemy środowiska i docenić siłę przyjaźni oraz współpracy. Dziękujemy pani Janinie Karczewskiej, która po raz kolejny zmobilizowała uczniów do bezinteresownego działania i zadbała o to, by każdy mógł cieszyć się efektami swojej pracy.

Chyba mało kto może popisać się taką kreatywnością, jak czwartoklasiści, którzy odtworzyli na naszej umownej scenie legendę o bazyliszku. Obejrzeliśmy kilka wersji opowieści o tym warszawskim smoku i każda z nich wywoływała sporo emocji. Zaciekawienie budziły kwestie, wypowiadane czasem z tremą, ale częściej ze swadą. Jednak publiczność była przede wszystkim pod wrażeniem pomysłów scenograficznych. Trudno w szkolnych warunkach zagospodarować przestrzeń tak, by dostosować ją do potrzeb przedstawienia, ale dzieci poradziły sobie z tym znakomicie. Wystarczyło kilka elementów dekoracyjnych (stoliki imitujące targowisko, płachty materiału pokrywające „kamienne” posągi, dykta wykorzystana jako teatralne kulisy) oraz sporo rekwizytów, takich jak garnki, kosze z owocami, sznury bursztynów, zwierciadła. Najciekawsze jednak były kostiumy naszych aktorów! Nikomu nie zabrakło pomysłu, by stworzyć postać jak najbardziej wiarygodną. Zobaczyliśmy mieszkańców średniowiecznej Warszawy: przekupki, rzemieślników, gospodynie. I oczywiście bazyliszka, który w każdej z prezentowanych wersji przedstawiał się imponująco. Czy straszył? Najmłodsza widownia troszkę zadrżała, ale więcej było śmiechu niż trwogi.

Gratulujemy uczniom, którzy po raz pierwszy zmagali się z wymaganiami inscenizacyjnymi, dziękujemy też pani Marlenie Król – polonistce za odważne wprowadzanie 10-latków w świat teatru.

Odpowiedź wcale nie jest taka oczywista, bo w plecakach, oprócz zeszytów, podręczników i przyborów do pisania, znajdziemy rzeczy, z którymi trudno się rozstać, choćby na kilka godzin. Ulubione maskotki, książki, pamiętniki… Tak było zawsze i jest teraz… Postanowiliśmy jednak popatrzeć w przyszłość i zajrzeć do dziecięcych plecaków za kilkanaście, kilkadziesiąt, a nawet za 100 lat! Co w nich będzie, co warto zachować z naszej codzienności jako rzeczy wręcz nieodzowne w świecie, który dopiero nadejdzie.

Szkolny projekt „Plecak przyszłości” dobiegł końca. 27 marca w sali gimnastycznej odbył się niezwykły festiwal pomysłów – artystycznych i naukowych wizji uczniów od klasy pierwszej do ósmej. Niektórzy potraktowali temat dosłownie, planszę pokryły arkusze starannie wykaligrafowanych wypracowań o funkcjonalnych plecakach, nawet takich, które spełniają życzenia najbardziej wymagających uczniów (i nauczycieli). Inni zdecydowali się upchać w nich zdobycze XX i XXI wieku: komputery, smartfony, drony, hologramy, nawet technologie kosmiczne i sztuczną inteligencję. Były też fascynujące wynalazki rodem z powieści i filmów science fiction, choćby tunel teleportacji.

Nie wszyscy jednak chcą zabrać w przyszłość jedynie wytwory nauki i techniki. Okazało się, że wiele osób chce ocalić dla przyszłych pokoleń takie wartości, które świadczą o nas jako ludziach wzajemnie się szanujących, troszczących się o planetę, budujących kulturę. Na planszach pojawiły się więc słowa-klucze: wiedza, zdrowie, przyjaźń, tolerancja, pokój, empatia, piękno, natura. Czy będą kluczami do przyszłości, czy otworzą nam właściwe furtki w drodze do następnego wieku?

Postarajmy się o to wspólnie!

Tym razem – nie. 22 marca wolontariusze stali z boku, pełni podziwu dla całej rzeszy biegaczy, uczestniczących w 20. Półmaratonie Warszawskim. To było wspaniałe sportowe święto. W okrągłą rocznicę tego wydarzenia na linii startu stanęło ponad 30 tysięcy zawodników, gorąco dopingowanych przez publiczność. Nie zabrakło tam naszej młodzieży, która nie tylko kibicowała sportowcom, ale też ich wspomagała, serwując wodę, izotoniki i banany. Piąty punkt żywieniowy na 17. kilometrze trasy z pewnością nie zawiódł biegnących. Uczniowie z klas VII b, VII c i VIII a mobilizowani przez nauczycieli - panią dyrektor Annę Jankun, pana Pawła Kapustę i pana Krzysztofa Ptasińskiego, dokładali sił, by sprostać wyzwaniu i nie przeoczyć ręki wyciągniętej po napój.

Serdecznie dziękujemy Młodzieży, Nauczycielom, a także Rodzicom, których sportowy duch skłonił do aktywnego udziału w tej akcji wraz z 30-osobową grupą wolontariuszy.

Tęskniliśmy już za ciepłymi podmuchami wiatru, za bezchmurnym niebem i promykami słońca. Na szczęście wiosna nas nie zawiodła. Wtargnęła do szkoły przywołana wesołymi uśmiechami. Nie tylko uczniowie, ale też nauczyciele zachwycali wspaniałymi zielonymi kostiumami i uroczymi wianuszkami. Długo czekaliśmy na taki nastrój, gdy energia tłumiona przez zimowe dni nagle spontanicznie się wyzwala i daje o sobie znać wybuchami radości. Pracownicy szkoły zadbali o to, by każdy mógł cieszyć się pogodnym dniem, nie tylko podczas zabaw na boisku (niektórzy uczniowie zauważyli nawet liliowe krokusy odważnie rozkwitające w marcowym słońcu), ale też podczas koncertu, ponieważ piosenki były śpiewane z tak silną ekspresją, że wiosna wreszcie musiała zajrzeć w nasze okna.

Dziękujemy Małemu Samorządowi, pani Anecie Kunert i panu Jarosławowi Woźniakowi za te piękne wrażenia.

Choć pogoda kusiła, by bez reszty cieszyć się urokami nadchodzącej wiosny, to ostatni weekend (piątkowe i sobotnie popołudnie 13.03 i 14.03) młodzież z klas siódmych spędziła … w sklepie. Oczywiście nie na zakupach. Nasi uczniowie włączyli się do akcji prowadzonej przez Caritas, mającej na celu zaopatrzenie w żywność tych, których codzienność bywa najczęściej bardzo smutna. Nikt z nas nie wyobraża sobie, by w czasie świąt zabrakło na wielkanocnym stole podstawowych produktów, a przecież przydałoby się też trochę smakołyków… Dlatego nie brakło wolontariuszy chętnych do pracy w sklepach Międzylesia – w Lidlu i Kauflandzie. Zgłosiło się aż 13 osób! Uczniowie rozdawali klientom sklepów ulotki, zachęcające do wspomożenia akcji Caritasu. Zmobilizowani przez panią Janinę Karczewską i pana Marcina Świderskiego, a przy tym podbudowani szlachetną ideą niesienia pomocy, nasi siódmoklasiści znakomicie wywiązali się z zadania. Serdecznie dziękujemy!

Należy jeszcze dodać, że nasza młodzież lubi pracować, ale równie chętnie… śpiewa. Ten weekend przebiegł między innymi pod znakiem muzyki. Dziewczyny z VII c wzięły udział w przygotowaniach do koncertu zespołu Payamas. Gratulujemy i niecierpliwie czekamy na występy w Wawerskim Centrum Kultury.

8 marca to taki dzień, w którym wreszcie wszystkie Panie, Dziewczyny i Dziewczynki mogą czuć się wyróżnione. Na co dzień obarczone obowiązkami jak najsilniejsi mężczyźni, najbardziej wytrwali zawodnicy i najdoskonalsi mędrcy przynajmniej ten jeden dzień w roku mogą być subtelne i rozmarzone. To dla nich były w szkole gorące życzenia, kwiatki i słodycze (choć chłopcy też skorzystali). Dla nich był romantyczny koncert muzyczny, przygotowany i poprowadzony przez panów Jarosława Woźniaka i Grzegorza Kucharskiego. Wszystkie serdecznie dziękujemy!

Jednak dzisiaj 9 marca czas powrócić do rzeczywistości. Na szczęście równouprawnienie gwarantuje kobietom dostęp do wiedzy, więc nasze Uczennice świadome przysługujących im praw z dumą sięgają po szkolne podręczniki. I nic nie szkodzi, że Dzień Kobiet przeminął, bo jeszcze nie raz będzie okazja, by ująć kogoś miłym uśmiechem i skłonić do życzliwości

Wojewódzkie zawody pływackie „Na Polnej” były prawdziwym triumfem naszej młodzieży. Z dumą informujemy, że do szkoły młodzi pływacy powrócili jako zwycięzcy, pełni sportowej pasji i radości z odniesionego sukcesu. Ambicja, wola walki o miejsce na najwyższym podium oraz znakomite wyszkolenie przez trenera – pana Pawła Kapustę przyczyniły się do zdobycia pucharu i wymarzonych medali. Uzyskaliśmy ich aż 31! W tym:

• 12 medali złotych,

• 8 medali srebrnych,

• 11 medali brązowych.

Tak imponujący dorobek medalowy zapewnił naszej szkole II miejsce w klasyfikacji medalowej oraz punktowej zawodów o zasięgu wojewódzkim.

Składamy serdeczne gratulacje wszystkim zawodnikom, wyrazy uznania dla trenerów za profesjonalne przygotowanie młodych sportowców oraz podziękowania dla rodziców za nieocenione wsparcie i motywację.

Uczniowie klasy 4b wraz z wychowawczynią, panią Sławomirą Horne, uczestniczyli w niezwykle interesującej wycieczce do 32. Bazy Lotnictwa Taktycznego w Łasku. Była to wyjątkowa okazja do poznania od kulis funkcjonowania jednostki wojskowej oraz pracy osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo w przestrzeni powietrznej.

Podczas wizyty uczniowie zapoznali się z infrastrukturą bazy. Zwiedzili salę tradycji, gdzie poznali historię jednostki i jej najważniejsze osiągnięcia, a także odwiedzili sztab, dowiadując się, jak wygląda organizacja pracy w bazie lotniczej.

Duże zainteresowanie wzbudziło tzw. „archeo”, czyli miejsce, w którym znajdują się wycofane ze służby statki powietrzne – swoiste muzeum samolotów, pozwalające prześledzić rozwój techniki lotniczej na przestrzeni lat.

Kolejnym punktem programu był „domek pilota” (life support) – miejsce, w którym piloci przygotowują się do lotu. Uczniowie mogli dowiedzieć się, jak wygląda wyposażenie pilota, jak przebiega przygotowanie do startu oraz jak istotną rolę odgrywa odpowiednie zabezpieczenie i procedury bezpieczeństwa.

Ogromne emocje towarzyszyły wizycie w hangarze, gdzie uczniowie mieli możliwość obejrzenia z bliska samolotu wielozadaniowego F-16 Jastrząb. Bezpośredni kontakt z maszyną zrobił na wszystkich ogromne wrażenie. Uczestnicy wycieczki odwiedzili również wieżę kontroli lotów, poznając pracę kontrolerów ruchu lotniczego.

Na zakończenie uczniowie spotkali się z przedstawicielami Wojskowej Straży Pożarnej, którzy opowiedzieli o swojej odpowiedzialnej i wymagającej służbie oraz zaprezentowali specjalistyczny sprzęt wykorzystywany podczas akcji ratowniczych.

Najbardziej ekscytującym momentem całej wizyty były jednak starty aż pięciu F-16! Potężne odgłosy silników zrobiły na wszystkich ogromne wrażenie!

Wycieczka do bazy lotniczej była nie tylko fascynującą lekcją historii i techniki, ale także cennym doświadczeniem edukacyjnym, które pozwoliło uczniom lepiej zrozumieć specyfikę służby wojskowej i pracy w lotnictwie.

Serdecznie dziękujemy przedstawicielom 32. Bazy Lotnictwa Taktycznego w Łasku za życzliwe przyjęcie, poświęcony czas oraz niezapomniane wrażenia.

21 lutego – ten dzień jest świętem ludzi, którzy rozumieją potrzebę pielęgnowania ojczystej mowy. To ona scala nas jako naród, pozwala stworzyć silną, nierozerwalną jedność. Broniliśmy na przestrzeni dziejów praw do posługiwania się językiem polskim i dzisiaj z dumą możemy powtórzyć za Mikołajem Rejem, choć minęło co najmniej 500 lat: „Polacy nie gęsi i swój język mają”.

Dzisiaj z dumą oddaliśmy hołd naszej ojczystej mowie. W szkolnym holu, udekorowanym kaligramami, które młodzież wykonała pod kierunkiem nauczycielek języka polskiego, tłumnie zgromadzili się uczniowie. Uczestniczyliśmy w uroczystości, podczas której były powody zarówno do śmiechu, jak i do powagi oraz zadumy.

Śmialiśmy się, gdy trzeba było odczytać skomplikowane „łamańce językowe”, w czym wyróżniały się szczególnie klasy III, świetnie bawiliśmy się podczas śpiewania piosenek, bo jak można płynnie i poprawnie wyśpiewać tekst: „…smar jest w garze, gar na żarze, wrze na żarze smar”? Nie po raz pierwszy okazało się, że pan Jarek Woźniak potrafi stworzyć muzykę nawet do tak trudnych tekstów.

Poważny, ale serdeczny nastrój wprowadziła Pani Dyrektor Grażyna Seroka, podkreślając wagę dzisiejszego święta przypomnieniem o roli języka narodowego w kształtowaniu i wyrażaniu patriotycznych uczuć.

Później zaczęły narastać emocje, gdy pani z biblioteki pochwaliła klasy trzecie za zaangażowanie na lekcjach poprawnej polszczyzny, podczas których uczniowie okazali troskę o piękno języka ojczystego. Nagrodą były kolorowe zakładki do książek, choć prawdziwą radość wyzwala zapewne przekonanie, że umiemy mówić pięknie i bez błędów.

Zdarzeniem niecierpliwie oczekiwanym przez piątoklasistów było wręczanie dyplomów i nagród dla uczniów, którzy zajęli najwyższe miejsca w bibliotecznym konkursie poprawnej polszczyzny. Serdecznie gratulujemy zwycięzcom, tym bardziej, że konkurs objął dwa etapy i o tytuł laureata trzeba było walczyć w gronie czterdziestu kilku uczniów z klas V a i V b. Jesteśmy z Was dumni i cieszymy się, że nasza młodzież docenia znaczenie rodzimego języka.

Podsumowanie święta było oczywiście… słodkie! Pani Dyrektor Sławomira Horne, która zorganizowała uroczystość i sterowała jej przebiegiem, hojnie obdarowała cukierkami szczerych sympatyków lekcji języka polskiego.

Słowa Kubusia Puchatka z powieści Alana Alexandra Milne`a wpasowały się w dzisiejsze święto. Obchodzimy walentynki, bo nic nie dodaje nam skrzydeł tak bardzo, jak miłość. Dzisiaj przekonywaliśmy przyjaciół, a nawet osoby na co dzień nam obojętne, że darzymy je życzliwością, jesteśmy gotowi rozwiać wszystkie smutki i rozjaśnić im choć na chwilę ponury dzień.

Pomogły nam w tym piosenki, dzięki którym szkołę wypełnił trochę romantyczny, a trochę zabawny nastrój. Organizatorzy zabawy – pan Grzegorz Kucharski i pan Jarosław Woźniak oraz inni nauczyciele zadbali o to, by nikt w tym dniu nie czuł się samotny. To był radosny dzień.

Skrzynka w szkolnym holu szybko wypełniła się listami i pocztówkami, pełnymi czerwonych serc, dostarczaniem korespondencji zajęła się młodzież z Samorządu Uczniowskiego. Chyba nie trzeba nikogo zapewniać, że każda taka przesyłka przyprawiała adresata o mocniejsze bicie serca... A jeśliby ktoś zapytał, tak jak bohater książki A. A. Milne`a: „... jak się pisze MIŁOŚĆ?” znów odpowiemy słowami Kubusia Puchatka: „MIŁOŚĆ się nie pisze, MIŁOŚĆ się czuje”.

Z okazji świąt Bożego Narodzenia jak co roku, tak również teraz, 16 i 17 grudnia, nasza szkolna rodzina spotkała się przy choince. Wspólnie z zaproszonymi gośćmi – Rodzicami, Nauczycielami, Pracownikami szkoły, śpiewaliśmy kolędy i słuchaliśmy ich w wykonaniu szkolnego chóru, prowadzonego przez pana Jarosława Woźniaka. Naszą umowną scenę zapełniły dzieci w mikołajkowych strojach oraz w przebraniach aniołków.

Daliśmy się zauroczyć tej chwili, gdy zabrzmiały pierwsze nuty „Lulajże Jezuniu” i „Przybieżeli do Betlejem…” Muzyka poruszyła nasze serca i gdy śpiewaliśmy o nocy pełnej cudów, wydawało nam się, że nawet najbardziej niezwykłe marzenia mogą się urzeczywistnić. I chyba mieliśmy rację, bo przecież tak wiele zależy od nas samych, od naszej inwencji i energii, ale też od wrażliwości i empatii. Skłoniło nas to do zorganizowania akcji, mającej na względzie dobro drugiego człowieka. Postawiliśmy sobie szczytny cel: po raz kolejny udzielić wsparcia Centrum Zdrowia Dziecka. Już teraz dzięki naszej pomocy Klinikę Psychiatrii Dzieci i Młodzieży zdobi wesoły, barwny mural, który wywołuje uśmiech na buziach małych pacjentów, a może też dodaje odwagi i pozwala zapomnieć o bólu. Również tym razem wrażliwość szkolnej społeczności nikogo nie zawiodła. Podczas kolędowania zebraliśmy 7996,10 zł. Całą tę kwotę przekazujemy Centrum Psychiatrii i Onkologii Centrum Zdrowia Dziecka wraz z gorącymi życzeniami spełnienia marzeń dla pacjentów, personelu szpitala i wszystkich osób zaangażowanych w naszą akcję. Serdecznie dziękujemy ofiarodawcom i życzymy, by święta dały radość nam wszystkim i obudziły wiarę w dobro ludzi.

Czy łatwo jest pomagać innym? Czy łatwo współczuć, okazać troskę i cierpliwość? O tym najlepiej wiedzą wolontariusze, którzy często podejmują się bardzo trudnych zadań, by dać innym choć trochę nadziei.

To właśnie oni, WOLONTARIUSZE, pozwalają nam wierzyć, że jest wiele dobra wokół nas, toteż 5 grudnia z dumą i uznaniem obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Wolontariatu. Celebrujemy to święto, gdyż nasi uczniowie zawsze angażują się we wszystkie najważniejsze akcje. Ofiarowują potrzebującym swoją pracę, czas i serca, są gotowi na każde wezwanie o pomoc. Dlatego byliśmy wzruszeni i dumni, gdy zaproszono nas na IV Galę Wolontariatu w Wawerskim Centrum Kultury.

96 wolontariuszy z klas siódmych i ósmych naszej szkoły zasłużyło na wielkie brawa, ale szczególnie wyróżniono troje spośród nich. Są to:

Tomek Krzyżanowski

Janek Borowiec

Gabrysia Żebrowska

Tę listę otwiera pani Janina Karczewska, opiekunka Szkolnego Koła Wolontariatu, która z ogromną energią planuje i monitoruje pracę swoich wychowanków. Za czas poświęcony innym ludziom, za empatię i budzenie wrażliwości w sercach młodzieży pani J. Karczewska otrzymała podziękowanie nie tylko od organizatorów, ale też od rodziców naszych młodych wolontariuszy.

Święto Wolontariatu nie pozwoliło młodzieży nawet na chwilę wytchnienia. Już następnego dnia uczniowie wzięli udział w zbiórce żywności prowadzonej przez sklep LIDL w Międzylesiu. Uczestniczyli też w akcji „Podwórkowa gwiazdka”, którą organizuje Liceum Ogólnokształcące przy ul. Alpejskiej 16. Gratulujemy pracowitości, zaangażowania i dziękujemy za gorące serca. Jesteśmy z Was dumni!

6 września 2025 roku miało miejsce Narodowe Czytanie, zainicjowane przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. W pięknej scenerii Ogrodu Saskiego zgromadzona publiczność słuchała pieśni, fraszek i trenów Jana Kochanowskiego. Rymy poety z Czarnolasu potrafią wzruszyć i oczarować, również wywołać zadumę nad losami ojczyzny, dlatego nasza szkoła przyłączyła się do tej wzniosłej akcji Narodowego Czytania. Uczniowie, skupieni w klasach, poznawali wiersze renesansowego twórcy, dla którego idee humanistyczne stanowiły szczególną wartość.

W podziękowaniu za dołączenie do akcji, za patriotyzm i dumę z polskości otrzymaliśmy z Kancelarii Prezydenta podziękowania wraz z jubileuszowym wydaniem „Poezji” Jana Kochanowskiego, opatrzonym dedykacją Pierwszej Damy Rzeczypospolitej Polskiej. Dziękujemy za uhonorowanie naszych dążeń w kształtowaniu postaw obywatelskich młodzieży i budowaniu poczucia tożsamości narodowej.

Z wiarą, że przesłanie płynące z wierszy Jana Kochanowskiego zostawi trwały ślad w sercach naszych wychowanków, serdecznie dziękujemy uczniom za aktywny udział w akcji Narodowego Czytania.

28 listopada odbyły się Mistrzostwa Dzielnicy Wawer w tenisie stołowym. Nasza reprezentacja męska w składzie: Patryk Gosek, Stefan Grzegorczyk, Robert Wilczyński z kl. VI a zdobyła I miejsce, pokonując w finale Szkołę Podstawową nr 86. Serdecznie gratulujemy zawodnikom i trenerowi – panu Grzegorzowi Kucharskiemu.

Nasza drużyna będzie reprezentować gminę Wawer w Mistrzostwach Warszawy, a my, czyli cała szkoła, będziemy trzymać kciuki, pełni wiary w sprawność, szybkość i taktyczne umiejętności młodych sportowców.

21 listopada – to tylko jeden taki dzień w roku. Dzień Życzliwości. Jest pochmurno, zaczyna chwytać mróz. Zima przypomina o sobie, ale gdy tylko przekraczamy próg szkoły, ponure myśli rozprasza widok dzieci z kolorowymi transparentami, na których widnieją hasła: „Dzień dobry”, „Przepraszam”, „Dziękuję”. Słychać dzwoneczki i grzechotki. Od razu robi się weselej. Tak niewiele potrzeba, by wprowadzić dobry nastrój. To naprawdę są magiczne słowa, które potrafią zdziałać cuda!

Dziękujemy Samorządowi Uczniowskiemu, panom Grzegorzowi Kucharskiemu i Jarosławowi Woźniakowi za przypomnienie, że warto być uprzejmym, warto okazywać życzliwość i chęć współpracy. Niech 21 listopada trwa zawsze, nawet gdy za oknem grudniowa śnieżyca.

17 listopada w bibliotece szkolnej miała miejsce bardzo ważna w życiu naszych najmłodszych uczniów uroczystość. Pierwszoklasiści składali przyrzeczenie, że będą wzorowymi czytelnikami, którzy chętnie czytają książki i dbają o ich wygląd. Jesteśmy pewni, że tak będzie, gdyż świadczy o tym zachowanie dzieci, sięgających po książki z ogromnym zainteresowaniem, a nawet z entuzjazmem. Uczniowie wertowali kartki, przyglądali się ilustracjom, również czytali – wyraźnie i z odpowiednią dykcją! Brawo, dzieci! Poza tym mali czytelnicy nauczyli się prawidłowego korzystania z naszego księgozbioru oraz traktowania książek z uwagą i troską tak, by ich nie uszkodzić. W zamian dzieci dostały starannie wydane „Legendy polskie” i zakładki oraz ważny dokument – imienny certyfikat potwierdzający umiejętności czytelnicze i gotowość do pożytecznego spędzania czasu z książką w ręce.

Zapraszamy naszych najmłodszych czytelników do częstych wizyt w bibliotece i życzymy wspaniałych przeżyć podczas poznawania niezwykłego świata fikcji literackiej!

Nasi najmłodsi wychowankowie mają powód do dumy. Od 29 października są już uczniami z prawdziwego zdarzenia. Tego dnia odbyło się uroczyste ślubowanie, a tym samym – przyjęcie Pierwszoklasistów w poczet uczniów naszej szkoły. Dzieci, serdecznie powitane przez panią dyrektor Karolinę Dmeńską i wtajemniczone w arkana szkolnego życia przez panią dyrektor Annę Jankun, mogły w tym dniu czuć się szczególnie wyróżnione. Tym bardziej, że wszystkie oczy były na nich zwrócone – szkolne stroje i niebieskie birety dodawały powagi i… onieśmielały. W odświętnej scenerii, w gronie rodziców, nauczycieli oraz zaproszonych trzecioklasistów nasi najmłodsi uczniowie złożyli najważniejsze w swym siedmioletnim życiu przyrzeczenie.

Zwieńczeniem ceremonii ślubowania były podarunki – legitymacje, dyplomy i pięknie wydane książki. W drugiej części spotkania miały miejsce popisy recytatorskie, muzyczne i taneczne, które wywołały burzę oklasków. Pani Iza Czapiewska – wychowawczyni kl. I a oraz pani Jolanta Książek – wychowawczyni kl. I b starannie przygotowały swoich podopiecznych do tej uroczystości. Pani Iwona Nadolna zadbała o choreografię, natomiast pan Jarosław Woźniak – o oprawę muzyczną. Takich emocji mali artyści chyba doświadczają rzadko, a dorośli, którzy patrzą na kolejny etap dorastania dzieci, z pewnością przeżywają te chwili szczególnie intensywnie.

Drodzy Pierwszoklasiści, zawsze z radością przychodźcie do szkoły, w przeświadczeniu, że właśnie następuje kolejny dzień, który dostarczy nowych, pięknych wrażeń.

5 listopada to dla dzieci dzień zabawy, a dla dorosłych – nostalgicznego powrotu do dziecięcych lat. Jednym słowem – dzień jak z bajki. Wtedy właśnie bajkowi bohaterowie mają swoje święto, więc wszyscy zafascynowani przygodami rycerzy budzących księżniczki ze 100-letniego snu, wróżek spełniających marzenia i królewiczów zaklętych w żaby mogli uciec od rzeczywistości w ten magiczny świat bajek, baśni, fantastycznych opowieści.

Za sprawą opiekuna Samorządu Uczniowskiego – pana Grzegorza Kucharskiego (w stroju, jak sam wyjaśnił, markiza-artysty) korytarzami przeszedł barwny korowód niezwykłych postaci, jakby żywcem wyjętych z książek Andersena, braci Grimm, Perraulta, zachwycający wspaniałymi kostiumami i charakteryzacją. Kreatywność dzieci (i na pewno ich rodziców) zasługuje na gromkie brawa! Bajkowe postacie wkrótce opanowały boisko i zabawa trwała jeszcze długo po dzwonku na lekcje.

Trudno w taki dzień nie wziąć do ręki książki, tym bardziej jeśli to są baśnie z kolorowymi ilustracjami, a w dodatku czytają je z prawdziwie aktorskim zacięciem uczennice z kl. VII b – Florentyna, Wiktoria i Helena. W bibliotece pierwszoklasiści z uwagą wysłuchali opowieści o przygodach baśniowych i legendarnych postaci.

Również dzieci z klas II zawitały do biblioteki na lekcje, podczas których rozpoznawały bohaterów książek i filmów. Emocji przy tym było wiele, a jeszcze więcej, gdy dzieci czarowały i tworzyły zagadki, wprawiając w zakłopotanie niejedną, szczególnie dorosłą, osobę.

W tym radosnym dniu życzymy Wam, by marzenia przywołane zaklęciem „hokus-pokus” zawsze się spełniały i nawet trudne zdarzenia kończyły się szczęśliwie – jak w baśni.

10 października z okazji Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego z inicjatywy pani psycholog Anny Kowal i przy współpracy szkolnego zespołu Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej, Samorządu Uczniowskiego oraz nauczycielki plastyki pani Katarzyny Herman przeprowadzono w szkole konkurs plastyczny dla uczniów klas IV-VIII, przebiegający pod hasłem „Zdrowie w głowie”.

Uczniowie wykonali ciekawe prace, które można było podziwiać w holu na pierwszym piętrze. Ekspozycja przemówiła do nas siłą przekazu, że nie ma nic tak cennego jak zdrowie psychiczne. Dowiedzieliśmy się, jak zadbać o dobre samopoczucie, jak akceptować świat i siebie samego, jak bronić się przed negatywnymi emocjami i gdzie szukać pomocy w trudnych sytuacjach życiowych. Z plakatów wyłania się prawda o zagrożeniach wynikających z niewłaściwego korzystania z Internetu, trudnych relacjach społecznych, popełnianych przez nas błędach i konsekwencjach tych błędów.

Przyznaliśmy nagrody i wyróżnienia:

Pierwsze miejsce zdobyła Nina Kotecka (kl. V a).

Drugie miejsce przypadło ex aequo Anie Kaczor (kl. VII c) i Aleksandrze Kater (kl. IV b).

Trzecie miejsce zajęła Alicja Janas (kl. IV a).

Wyróżnienie specjalne za wspaniałe i bogate prace otrzymały Wiktoria Rogala, Helena Skrzypczyk, Emma Pokromska i Liwia Linka (kl. VII b).

Wszystkim serdecznie gratulujemy!

Jeszcze nie przebrzmiały echa „Dziadów”, czytanych przez klasę VII b, jeszcze kołaczą się w głowach trwożliwe słowa: „Ciemno wszędzie, głucho wszędzie...”, a już szkołę opanowały wiedźmy, duchy, rusałki, demony, czarownice. Tym razem przywołane nie przez Guślarza, lecz tradycją Halloween, które momentalnie rozproszyło nastrój grozy. Sale i korytarze wypełniły postacie w przedziwnych kostiumach, i wcale nie były to postacie z zaświatów, lecz zupełnie rzeczywiste: dzieci, młodzież, a nawet nauczyciele!

Pokaz mody przyciągnął całe tłumy ciekawskich. Pan Grzegorz Kucharski jako opiekun Samorządu Uczniowskiego wprowadzał na wybieg w sali gimnastycznej „modelki” i „modeli”, z dumą prezentujących swoje stroje, czasem szokujące, czasem zabawne, ale zawsze pełne twórczego rozmachu. Pomysłowość i fantazję wykonawców nagradzaliśmy hucznymi oklaskami.

W ten sposób nasze szkolne Halloween przegnało złe moce i wyczarowało atmosferę beztroską, miłą, swobodną. Może w związku z czekającymi nas obchodami Wszystkich Świętych, zapewne pełnymi zadumy i powagi, ten dzień będzie przypominał, że zawsze można znaleźć przeciwwagę i zastąpić zło – dobrem, a smutek – weselem.

W dniach 14-17 października życie szkoły uatrakcyjniła grupa uczniów ze szkoły SCHULZENTRUM EFRINGEN-KIRCHEN, mieszczącej się w Efringen-Kirchen na południu Niemiec. Wraz z ich przybyciem emocje naszej młodzieży przybrały na sile, tym bardziej że oswojona już szkolna codzienność została nieco zakłócona i nabrała mocniejszych rumieńców. Gości powitaliśmy z honorami, zadbaliśmy o ich dobre samopoczucie. Święto Edukacji Narodowej dało nam sposobność wprowadzenia szczególnie uroczystego nastroju i zaprezentowania naszych talentów artystycznych oraz językowych. Potem już atmosfera stała się bardziej swobodna, młodzież uczestniczyła w warsztatach integracyjnych, które tworzyły okazje do zacieśniania przyjaźni. Niemałej radości dostarczyły zajęcia muzyczne, podczas których pan Jarek Woźniak zdołał wyłuskać miłośników twórczości G. Bizeta i G. Rossiniego. Romantyczna „Carmen” oraz zaskakująca nastrojem opera „Sroka złodziejka” w wykonaniu niemieckiej młodzieży i pod batutą naszego nauczyciela muzyki mogłyby wzruszyć najbardziej wymagających melomanów. Bibliotekę wypełniły dźwięki bębenków, drewienek akustycznych i trójkątów. Można było usłyszeć też kubańskie klawesy, meksykańskie marakasy i afrykańskie kongi. Oprócz uczty dla ducha, zaproponowaliśmy naszym gościom również ucztę dla żołądków. Zanim jednak uraczyliśmy ich naszymi tradycyjnymi polskimi potrawami, najpierw skłoniliśmy do samodzielnego… lepienia pierogów!

Zwieńczeniem niezwykle zintensyfikowanych zdarzeń był mecz polsko-niemiecki, rozegrany na naszym boisku wśród głośnych wiwatów całej szkolnej społeczności. Relację z tego sportowego spotkania zamieściliśmy w oddzielnym artykule.

Pożegnanie niemieckiej młodzieży odbyło się pośród gorących zapewnień o przyjaźni i esemesowych obietnic. Obecna jesienna rewizyta przywołała i utrwaliła wspomnienia z wyprawy naszych uczniów do Badenii Wirtembergii wiosną minionego roku szkolnego.

Dziękujemy Organizatorom i Nauczycielom, którzy zaoferowali gościom atrakcyjny program zajęć, szczególnie p. dyr. Karolinie Dmeńskiej oraz nauczycielkom języka niemieckiego i języka angielskiego. Dziękujemy też p. Agnieszce Karasek, p. Katarzynie Herman, p. Łukaszowi Banaszkowi, p. Jarosławowi Woźniakowi i p. Grzegorzowi Kucharskiemu.

Już się zmierzchało, gdy 28 października na pierwszym piętrze naszej Szkoły rozpoczęło się Szkolne Czytanie II części „Dziadów” Adama Mickiewicza. Całą Społeczność PSP nr 92 na owo niecodzienne wydarzenie zaprosili uczniowie klasy 7b z Wychowawczynią. Dla ósmoklasistów była to znakomita okazja, aby powtórzyć treść lektury przed egzaminem. W zaproszeniu organizatorzy dedykowali jednak Szkolne Czytanie także nauczycielom i uczniom klas młodszych, przekonując, że w tym dniu różnice wieku i zainteresowań zostaną zatarte przez wspólną miłość do literatury. Zachęcali do pojawienia się każdego, kto chciałby poczuć magię dramatu wieszcza i dać mu się porwać w krainę duchów i upiorów. Gwarantowali, że uczestnictwo w spotkaniu pozwoli słuchaczom zanurzyć się w świat „Dziadów”. Tak też się stało! Półmrok, nikły blask płomyków sprawiały, że słowa dramatu nabierały mocy. Stawały się jaśniejsze. Bo słuchajcie i zważcie u siebie: ten dawne arcydzieło zrozumie, kto w świat wykreowany wejść umie.

Nasze miasto to pomnik historii. Wiele ulic i placów w stolicy pamięta bohaterską postawę Polaków walczących o wolność Ojczyzny. Uczniowie klasy 8a postanowili zatrzymać się i zadumać w miejscach, które były świadkiem wielkich czynów w latach II wojny światowej. Wraz z Wychowawczynią i Panią Ewą Kuliberdą wyruszyli na wycieczkę pod hasłem: „Po Warszawie – śladami bohaterów „Kamieni na szaniec”. Właśnie są w trakcie omawiania lektury, obecność tam, gdzie walczyli i cierpieli harcerze z Szarych Szeregów, poruszyła wyobraźnię i pozwoliła na swój sposób przeżyć tamte wydarzenia. Ósmoklasiści zatrzymali się pod Arsenałem, odwiedzili Muzeum Więzienia Pawiak oraz Mauzoleum Walki i Męczeństwa. Trasa przejazdu autokarem była tak pomyślana, by po drodze przypominać rozliczne akcje sabotażowe i dywersyjne bohaterów lektury. Zwieńczenie tej niezwykłej lekcji dziejów stanowiła wizyta na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Młodzież zapaliła znicze i złożyła kwiaty na grobach Aleksandra Kamińskiego, Zośki, Alka i Rudego, a także Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, z którego poezją zetknęła się w tym roku szkolnym. To był czas refleksji nad heroizmem, ale i niewyczerpaną energią młodych ludzi, oddaniem sprawie Polski, ale i gotowością do poświęceń dla przyjaciół. Odległe w czasie wydarzenia stały się chyba mniej obce... „Bliska historia” – został nazwany cykl wycieczek uczniów starszych klas po małej ojczyźnie. I taka jest, gdy uświadamiamy sobie, co pamiętają ta ulica, tamten zaułek… Taka będzie, ilekroć sobie przypomnicie, że poświęcili młodość dla wolności ludzie niewiele starsi od Was…

Za nami gala finałowa XXIII Wojewódzkiego Konkursu Recytatorskiego Poezji Religijnej. Uroczystość odbyła się 23 października w siedzibie organizatora poetyckich spotkań – Katolickiej Szkole Podstawowej im. Księdza Piotra Skargi w Warszawie. Podczas podniosłej uroczystości, którą uświetniły występy młodych aktorów i chóru szkolnego gospodarzy, wręczono dyplomy i nagrody zwycięzcom artystycznych zmagań. Wzięli w niej udział Hanna Guczalska, Marta Płudowska i Wojciech Kramek (wszyscy z klasy 6c), a opiekę nad nimi sprawowała Pani Dyrektor Anna Jankun. Naszym recytatorom nie udało się co prawda stanąć na podium, ale i tak odnieśli godny odnotowania sukces – cała trójka znalazła się w gronie Finalistów! Jeśli dodamy, że po raz pierwszy uczniowie naszej szkoły brali udział w tym konkursie, przyznacie – debiut to udany. Haniu, Marto, Wojtku, wyrazy uznania! I podziękowania za odwagę w przecieraniu artystycznych szlaków!

Kibice piłki nożnej mieli nie lada sprawdzian siły swoich gardeł! Na boisku szkolnym, z flagami narodowymi w tle, 16 października rozegrano niezwykły mecz Niemcy – Polska. Stanęli naprzeciw siebie nasi Goście i reprezentacja Prywatnej Szkoły Podstawowej nr 92. Zgodnie z tradycją na murawę wyprowadzili piłkarzy najmłodsi, zabrzmiały hymny narodowe Niemiec i Polski. Sędziami spotkania zostali nauczyciele WF-u – p. Grzegorz Kucharski i p. Łukasz Banaszek. Pięcioosobowe składy nie pozwalały sobie na oddech! Gra była zacięta. Finał meczu – 6:1 dla Polski. Wynik imponujący, choć przyznać trzeba, że naszym było łatwiej – zmiany w drużynie następowały kilkukrotnie, a to dlatego że każdemu zawodnikowi szkolnej drużyny zależało na grze w tym wyjątkowym spotkaniu. Kibice też nie szczędzili sił! Dziękują za emocje! Tylko ósmoklasiści dopingujący Gościom byli niepocieszeni…

Tegoroczny Dzień Edukacji Narodowej różnił się od poprzednich. Właśnie 14 października w ramach wymiany międzynarodowej rozpoczęła wizytę w Warszawie i naszej szkole młodzież z Niemiec z opiekunami – Panem Dyrektorem i nauczycielką języka angielskiego. Obecność wyjątkowych Gości w sali gimnastycznej była przyczyną wygłaszania przemówień i składania życzeń w dwóch językach – Pani Dyrektor Karolina Dmeńska powitała obecnych na uroczystości i mówiła w języku angielskim, Pani Dyrektor Sławomira Horne – w języku polskim. Padły ważne i piękne zdania o misji nauczycielskiej: Wasza praca to dyskretna, ale wielka siła, która ma najgłośniejszy i najpiękniejszy wydźwięk w życiu naszych uczniów. Słowa Jana Twardowskiego najlepiej oddają Państwa misję:

„Ucząc, otwieramy w człowieku okno na świat.

Wychowując – otwieramy mu drzwi do jego własnego, pięknego wnętrza.”

To Państwo każdego dnia otwierają te okna i drzwi.

Życzenia w obydwu językach złożyły pedagogom nie tylko Panie Dyrektor, ale i członkinie Samorządu Szkolnego. W mowach uczniów – i tych młodszych, i tych starszych – nie brakowało ciepłych słów i akcentów humorystycznych. Jak się okazało, radosne wiersze i piosenki stanowiły preludium do zabawy! W drugiej części spotkania szkolnej społeczności wybrane grupy uczniów odpowiadały na pytania, kto został uwieczniony na fotografiach umieszczonych na trzech wielkich tablicach. A były to zdjęcia z dzieciństwa… nauczycieli i innych pracowników szkoły! Oj, zadanie do łatwych nie należało! Czasem z opresji ratowały zgadujących podpowiedzi dziewcząt z Samorządu Szkolnego. Na koniec uroczystości Pani Dyrektor Grażyna Seroka poinformowała o planie wizyty młodzieży z Niemiec i zaapelowała do nas wszystkich, byśmy czuli się odpowiedzialni za godne przyjęcie naszych Gości. Fȕhlen Sie sich wie zu Hause!

W 7. Biegu z Radością nasi wolontariusze wykazali się odpowiedzialnością i sporym zaangażowaniem. Taki obowiązek to również niemała satysfakcja. Przebywanie w centrum wspaniałego wydarzenia sportowego ze świadomością, że to właśnie od nas zależy dobre samopoczucie zawodników oraz bezpieczeństwo ogromnej rzeszy miłośników sportu – cieszy i mobilizuje.

W niedzielę 12 października 24 uczniów ze Szkolnego Klubu Wolontariatu, pod opieką pani Janiny Karczewskiej i pana Łukasza Banaszka, wspomagało organizatorów wyścigu, zabezpieczając trasę biegu i czuwając nad porządkiem. Podziękowania od Wawerskiego Wolontariatu Bibliotecznego oraz drobne podarunki dodatkowo wynagrodziły wolontariuszom ich trud i z pewnością stanowią zachętę do udziału w następnych akcjach. Dziękujemy!

Jesienny kalendarz wypełniły zdarzenia sportowe. 26 września odbyły się Mistrzostwa Dzielnicy Wawer. Indywidualne Biegi Przełajowe, w których po medale pobiegło między innymi 40 zawodników z klas V-VIII naszej szkoły, były prawdziwym sprawdzianem nie tylko kondycji fizycznej, ale też ambicji i determinacji. Złoty krążek uhonorował wspaniałą, sportową postawę Stanisława Jury z kl. VII a, natomiast srebro wywalczyła Gabriela Socha z kl. VIII b. Dzięki wytężonej pracy, systematycznym treningom i ogromnej mobilizacji do Mistrzostw Warszawy, oprócz wymienionych medalistów, zakwalifikowali się Stanisław Maj z kl. VI b oraz Jana Frelek z kl. V b.

Piątek 3 października pozwolił nam cieszyć się kolejnym zwycięstwem Stanisława Jury. Już jako Mistrz Warszawy nasz Siódmoklasista będzie reprezentował szkołę w Mistrzostwach Mazowsza. Staszku, jesteśmy dumni z uzyskanego tytułu i trzymamy kciuki za dalsze sukcesy! Wszystkim młodym zawodnikom serdecznie gratulujemy i dziękujemy.

Jesienna aura zainspirowała nas do przygotowań do nowego w szkolnym kalendarzu wydarzenia kulturalnego – skłaniającego do zadumy, do refleksji nad relacją człowiek – Bóg. Mowa o Wojewódzkim Konkursie Recytatorskim Poezji Religijnej. Eliminacje szkolne tegoż, przygotowane przez p. Agnieszkę Borodejuk, odbyły się 3 października. W tym roku zaproszenie było kierowane do uczniów klas VI – VIII. Wyzwanie podjęła mała, ale za to jakże znakomicie przygotowana grupa. Artystów wysłuchały z uwagą zasiadające w jury p. dyr. Anna Jankun i p. Krystyna Moczydłowska. Prezentowane wiersze bardzo różniły się charakterem – te o podniosłym nastroju ustępowały miejsca żartobliwym. Wśród autorów największym zainteresowaniem cieszył się ks. Jan Twardowski, co nie dziwi, zważywszy na to, że potrafi on mówić o bardzo poważnych sprawach w uroczy, zabawny sposób. Z radością informujemy, że troje recytatorów zostało zakwalifikowanych do II etapu!

Hanna Guczalska, kl. 6c – I miejsce

Wojciech Kramek, kl. 6c – II miejsce

Marta Płudowska, kl. 6c – III miejsce

Dziękujemy wszystkim uczestnikom konkursu za ambitne potraktowanie zadania, gratulujemy zwycięzcom!

Słowa poetki Ewy Szelburg-Zarembiny: „Zacznij czytać – to tak, jakbyś wkroczył w świat przedziwny...” wezwały nas – uczniów, nauczycieli do sięgnięcia po książkę. 29 września, w Dniu Głośnego Czytania wkroczyliśmy w ten przedziwny świat wyczarowany słowami ulubionych pisarzy. Zgromadzeni w szkolnym holu słuchaliśmy fragmentów utworów, prezentowanych przez uczniów klas V, VI, VII i VIII (w poniedziałek) oraz klas I, II, III i IV (we wtorek). Tak, nasze zaprzyjaźnianie się z książkami trwało 2 dni i wcale nie było to za długo. Nie sposób wgłębić się w problemy bohaterów, poznać ich emocje, wraz z nimi przeżywać przygody, gdy za chwilę trzeba już odłożyć książkę na półkę. Wróćcie więc do nich, gdy tylko pojawi się okazja, gdy rozpali Was ciekawość: co dalej? Wróćcie, gdy zapragniecie przyjaźni. Ale zapewniam Was: choć będziecie czytać codziennie, głośno lub po cichu, nigdy nie zaspokoicie apetytu na czytanie. „Świat przedziwny” będzie stał przed Wami otworem i będzie nęcić bogactwem malowanych słowami obrazów.

Teatr stawia trudne pytania. Skłania do refleksji nad ludzką naturą i mechanizmami społecznymi. Wiedzą już to nasi ósmoklasiści, którzy obejrzeli niełatwą sztukę pt. „Władca much” w reżyserii Piotra Ratajczaka. To oczywiście adaptacja sceniczna głośnej powieści Williama Goldinga o tym samym tytule. Na deskach Och-Teatru stanęli aktorzy młodego pokolenia, którzy na tle oszczędnej scenografii w brawurowy sposób przedstawili historię grupy dzieci trafiających na bezludną wyspę i ustalających zasady funkcjonowania swojej społeczności bez nadzoru dorosłych. My mogliśmy ich podziwiać 26 września. Ci, którzy znają książkę, wiedzą, że historii stworzonej przez Goldinga nie należy czytać wyłącznie dosłownie. Jakie niesie przesłanie? Na ten temat niech głos zabiorą sami widzowie – oto jak uczniowie klasy 8a kończyli zdanie… „Władca much” to dla mnie opowieść o…

*młodych ludziach pozbawionych nadzoru osoby dorosłej, zdanych tylko na siebie w sytuacji, która wymaga rozsądku i opanowania (Julia);

*stawaniu się w dziczy dzikimi ludźmi (Tomasz);

*naturze ludzkiej, próbie wprowadzenia zasad, która kończy się odrzuceniem (Mikołaj);

*problemach społecznych, podziałach spowodowanych diametralnie różnymi poglądami (Mateusz);

*wybieraniu w społeczności osób silniejszych, które mają poparcie grupy, zamiast tych mądrych, z dobrą inicjatywą (Gabriela);

*trudnych relacjach międzyludzkich, uzależnianiu innych od siebie (Gabriel);

* oddziaływaniu otoczenia na mentalność człowieka (Jan);

*głosie jednostki, która może zmusić grupę do wszystkiego, nawet do zabijania (Olga);

*problemach z komunikacją, które przynoszą kłótnię, a w finale tragedię (Maja);

*zaślepieniu żądzą władzy, pragnieniu panowania nad kimś prowadzącym do przemocy (Alicja);

*tym, jak rozszerza się władza samozwańczego przywódcy, który z czasem staje się tyranem, a na końcu bogiem (Marcin);

*powstawaniu systemu totalitarnego, kulcie siły, choć na jej miejscu mógłby pojawić się inny przymiot (Wiktor);

*niedojrzałości, niezdrowej ambicji i rywalizacji, nieumiejętności dojścia do porozumienia, wyśmiewaniu i wykluczeniu drugiego człowieka, dlatego że jest „inny” (Michalina);

*tym, co się dzieje, gdy ludzie rezygnują z zasad i czują się bezkarni (Zofia).

Julian Tuwim pisał: „Mimozami jesień się zaczyna, złotawa, krucha i miła…”. U nas jesień rozpoczęła się od skocznych, zabawnych piosenek, które rozgrzały nam serca i od razu podniosły w szkole temperaturę o kilka co najmniej stopni. Pan Jarek Woźniak (nauczyciel muzyki) przy keyboardzie, z mikrofonem w dłoni, powitał Panią Jesień, która przyniosła w koszu dary tej pięknej i hojnej pory roku. Chyba wielu z nas chętnie sięgnęłoby po rumiane jabłko, winogrona, paprykę, dynię, brukselkę… Pani Jolanta Książek (wychowawczyni klasy I b) w roli Jesieni przystrojonej czerwoną jarzębiną życzyła uczniom pomyślności w nauce i radości w zabawie. Pan Grzegorz Kucharski (opiekun Samorządu Uczniowskiego) opatulony w ciepły szalik przybył chyba jako zwiastun jesieni listopadowej – deszczowej i chłodnej. Mimo to szkolny hol rozbrzmiewał muzyką i beztroskim gwarem, jakby każdy z nas chciał przywołać i jak najdłużej zatrzymać wspomnienie lata. My jednak życzymy Wam zachwytów nad złotymi mimozami, liliowym wrzosem, barwnymi astrami i drzewami obsypanymi zżółkłymi liśćmi…

Są wycieczki edukacyjne wymagające szczególnej powagi i dojrzałości. Do nich należy ta, w której uczestniczą ósmoklasiści odwiedzający Państwowe Muzeum na Majdanku. W tym roku (pod opieką Wychowawczyń i p. Ewy Kuliberdy) odbyli tę jakże trudną lekcję dziejów 18 września. Pod pięknie błękitnym niebem poznali mroczną historię hitlerowskich katów i martyrologii więźniów obozu koncentracyjnego. W zadumie i skupieniu wszyscy słuchali przewodnika, który nie tylko przybliżał wiedzę o II wojnie światowej, ale też skłaniał do refleksji nad istotą człowieczeństwa, hartem ducha i walce o zachowanie godności w nieludzkich warunkach. Przytaczał historie z obozowego życia, będące świadectwem zwycięstwa wartości nad okrucieństwem. Okazało się, że te opowieści z odległego świata czasem nie są takie obce – jeden z uczestników wycieczki odkrył przed nami, że wśród więźniów Majdanka była jego krewna, uwieczniona na zdjęciu wchodzącym w skład ekspozycji… Daleka historia okazała się bardzo bliska…

Pierwszy wrześniowy dzwonek wezwał wszystkich do sali gimnastycznej. Uczniowie klas 4-6 zgromadzili się tam o godz. 9.00, a najmłodsi – o 12.00. Ich oczom ukazało się hasło: Wiedza to skrzydła, na których unosimy się ku niebu. Do tej pięknej myśli Platona nawiązała w swoim przemówieniu Pani Dyrektor Karolina Dmeńska, która dokonała oficjalnego otwarcia uroczystości. Przesłanie na nowy rok szkolny 2025/2026 osadziła właśnie w metaforze lotu. Uczniom życzyła, by czuli, jak rosną ich skrzydła, a każdą lekcję postrzegali jako możliwość dołożenia do nich kolejnego pióra, Nauczycielom – „codziennym architektom skrzydeł” – by byli dla młodych ludzi „nie tylko źródłem wiedzy, ale też przystanią, w której otrzymają tyle siły, by wzbić się wysoko w niebo”. Rodzicom dziękowała za ciepło i troskę sprawiające, że „dzieci czują się bezpieczne, a dzięki temu poderwą się do lotu w wysokie chmury”. Pani Dyrektor Grażyna Seroka przekazała informacje, w jaki sposób wszyscy pracownicy szkoły przygotowywali się na powitanie uczniów, jakie zadania wykonali w czasie wakacji, jakie zostały poczynione inwestycje, by godziny spędzone w szkole przebiegały dzieciom i młodzieży w warunkach sprzyjających efektywnej pracy. Zatem – dziewczęta i chłopcy – czas rozwinąć skrzydła!

Miejmy odwagę!… nie tę jednodniową,

Co w rozpaczliwem przedsięwzięciu pryska,

Lecz tę, co wiecznie z podniesioną głową

Nie da się zepchnąć z swego stanowiska.

Z takim wezwaniem stanęli na scenie tegoroczni Absolwenci, którzy żegnali się ze społecznością szkolną 26 czerwca. Tego dnia odbyło się zakończenie roku klas ósmych i siódmych. Podczas podniosłej uroczystości wyróżniono tych, którzy wiedli prym w nauce i sporcie. Pani Dyrektor Grażyna Seroka w swoim przemówieniu nawiązała do licznych osiągnięć uczniów w 30-letniej historii naszej szkoły. Zgodnie z tradycją wręczyła Nagrodę Dyrektora Szkoły za najwyższe z możliwych wyniki w nauce (średnią 6,00!) i szczególne osiągnięcia. Otrzymało ją troje ósmoklasistów: Natasza Głusik, Aleksander Cedzyński i Iwo Gierszewski. Panie Dyrektor Karolina Dmeńska i Anna Jankun uhonorowały tych, którzy przysporzyli szkole dumy, sięgając po laury w znaczących konkursach przedmiotowych o zasięgu ogólnopolskim i wojewódzkim. Oficjalnie wręczono też nagrody wszystkim ósmo- i siódmoklasistom za wysokie wyniki w nauce w minionym roku szkolnym. Puchary najwybitniejszym sportowcom przekazali nauczyciele WF-u. Po części oficjalnej nastąpiła – jakże piękna – artystyczna, przygotowana pod okiem Pani Dyrektor Sławomiry Horne we współpracy z Panią Katarzyną Golik, z udziałem Pani Anety Mizielskiej i Pana Jarosława Woźniaka. Przyszedł czas na piękne podziękowania dla Dyrekcji, Nauczycieli, Pracowników Szkoły, Rodziców, Koleżanek i Kolegów – wyrażone nie tylko słowem, ale i muzyką, i tańcem. Był, a jakże, tradycyjny polonez, a także uroczy walc. Słuchaczy szczególnie poruszyła pieśń Zbigniewa Wodeckiego pt. „Lubię wracać tam, gdzie byłem…” w zjawiskowym wykonaniu duetu: Ola Miśkiewicz i… Jarosław Woźniak (to debiut Pana od muzyki na szkolnej scenie!). Niespodzianek zresztą było więcej – Pani Dyrektor Grażyna Seroka i Panowie od WF-u pożegnali odchodzącego na emeryturę (po ćwierć wieku pracy w naszej szkole!) Pana Krzysztofa Ptasińskiego, a ten brawurowo zagrał na gitarze piosenkę The Beatles, akompaniując Oli. Wśród wzruszeń, ale i radości ósmoklasistom upłynęła ostatnia uroczystość w murach naszej szkoły. Drodzy Absolwenci, miejcie odwagę (nie tę jednodniową) spełniać swoje marzenia!

Zamykamy podręczniki, zeszyty! Nadeszły upragnione wakacje! Uczniowie klas IV – VI i I – III 27 czerwca pożegnali się z nauczycielami na ponad dwa miesiące. Tego dnia odbyły się dwie uroczystości zakończenia roku szkolnego.

Podczas pierwszej z nich w swoim przemówieniu Pani Dyrektor Karolina Dmeńska podkreśliła, jak wielką rolę w relacjach międzyludzkich odgrywa wdzięczność. W jej duchu podziękowała wszystkim za miesiące wytężonej pracy i wraz z Panią Dyrektor Sławomirą Horne i Panią Dyrektor Anną Jankun uhonorowała uczniów, którzy w minionym roku szkolnym wyróżnili się w nauce. Nagrody specjalne otrzymali również laureaci i finaliści znaczących konkursów o zasięgu ogólnopolskim i wojewódzkim. Panowie od WF-u wręczyli puchary za wybitne osiągnięcia w sporcie. Uczniowskie podziękowania dla Nauczycieli i Rodziców przybrały formę radosnych wierszy, piosenek i tańca. Nad przygotowaniem części artystycznej czuwała p. Magdalena Misiak, wspierana przez p. Jarosława Woźniaka oraz p. Anetę Mizielską i p. Roberta Nadolnego.

Uroczystość zakończenia roku szkolnego to również ważny moment podsumowania osiągnięć i sukcesów najmłodszych uczniów, którzy z zaangażowaniem uczestniczyli w różnych zajęciach, zdobywali nowe umiejętności i rozwijali swoje pasje. Od nauki czytania i pisania, przez matematyczne wyzwania, aż po twórcze projekty – każdy dzień przynosił nowe odkrycia i radość z nauki. Szczególną atrakcją podczas zakończenia roku były występy taneczne, muzyczne i recytacje naszych utalentowanych milusińskich, którzy w niewymuszony sposób przypomnieli wszystkim o bezpieczeństwie i kulturalnym zachowaniu podczas wakacji. Nie zabrakło też letnich modowych inspiracji! Radosna uroczystość stanowiła doskonałą okazję, by podziwiać różnorodne talenty najmłodszych z naszej szkolnej społeczności. Dla uczniów klas 3 nadszedł czas szczególnego pożegnania – pożegnania tych, które wprowadziły w czarowny świat wiedzy, otoczyły opieką i zawsze służyły dobrą radą – swoich ukochanych wychowawczyń. Smutkom rozstania towarzyszyła radość z ukończenia pierwszego etapu edukacji.

Za nami rok szkolny jak książka, w której każda strona się liczy – usłyszeliśmy ze sceny. Cóż przed nami? Piosenka podpowiedziała: Chwile jak motyle! Chwytajmy je przez najbliższe dwa miesiące!

Za nami 33. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Jako społeczność szkolna obchodziliśmy w tym roku własny, jakże piękny, jubileusz – graliśmy z Jurkiem Owsiakiem po raz dwudziesty! Jak zawsze, dobrym duchem naszego sztabu był Pan Krzysztof Ptasiński, który od początku angażuje się w akcję, w tym roku wtajemniczył we wszystkie zadania związane z organizacją przedsięwzięcia Pana Grzegorza Kucharskiego. Pięćdziesięcioro wolontariuszy z klas ósmych i siódmych 26 stycznia włączyło się w dzieło pomocy małym pacjentom onkologii i hematologii. Przemierzali ulice nie tylko naszej dzielnicy, niektórzy uruchomili też e-skarbonki. Ich zaangażowanie zaowocowało pokaźną sumą: 45427,81 zł + 173, 14 € + 15,55 $ + 4,50 £. Do niej doliczyliśmy tę ze szkolnej skarbonki: 2144,74 zł i 50 € (dziękujemy Darczyńcom). To oznacza, że zasililiśmy konto Fundacji kwotą: 47572,55 zł + 223,14 € + 15,55 $ + 4,50 £. Wszystkie pieniądze skrupulatnie zostały przeliczone w poniedziałek rano przy wsparciu Pani Dyrektor Anny Jankun, Pani Janiny Karczewskiej i Pani Pielęgniarki, pod czujnym okiem Pani Agnieszki Borodejuk występującej w roli sekretarki sztabu. We wtorek, 28 stycznia odbył się apel szkolny, podczas którego wolontariusze odebrali od Pań Dyrektor i opiekunów akcji podziękowania, gratulacje, upominki. Dumą napawa nas fakt, że tradycja udziału w WOŚP liczy sobie w naszej szkole już 20 lat. Za rok też będziemy grać!